niedziela, 29 stycznia 2012

"Czas tajemnic" Marcel Pagnol


Tytuł Czas tajemnic
Tytuł oryginału Le Temps des secrets

Seria Wspomnienia z dzieciństwa
Tom 3
Autor Marcel Pagnol
Wydawnictwo Esprit
Data wydania 2011 

Stron 352

Za oknem mróz i śnieg, lecz ja ponownie uciekłam przed zimnem do pięknej, słonecznej Prowansji. Wystarczyła chwila, bym znów poczuła zapach lawendy i tymianku unoszący się wśród zielonych łąk, gdzie Marcel Pagnol spędził kolejne niezapomniane wakacje. A wszystko za sprawą Czasu tajemnic, kolejnej części autobiograficznego cyklu Wspomnienia z dzieciństwa francuskiego dramaturga i reżysera.

Po przybyciu do letniego domu, mały Marcel z zaskoczeniem stwierdza, że wszystko to, co sprawiało mu ogromną przyjemność w poprzednie wakacje (opisane w Chwale mojego ojca. Zamku mojej matki), straciło swój urok. Nie ma więcej ochoty na zabawy w Indian, a książki o przygodach Sokolego Oka porzucił na rzecz powieści Juliusza Verne. Polowania nie sprawiają w nim tego entuzjazmu, co dawniej, a najlepszy przyjaciel nie może spędzać z nim całych dni, bo teraz ma nowe obowiązki w gospodarstwie. Wszystko zmienia się, gdy chłopiec poznaje Izabellę, o której mówi: Była to dziewczynka w moim wieku, ale w niczym nie przypominała tych, które znałem. Jak łatwo można się domyślić, Marcel po raz pierwszy w życiu zakochał się. Zakończenie tej przygody zbiegło się z końcem wakacji i było dosyć zaskakujące.
Powieść nie kończy się jednak wraz z końcem lata. Wręcz przeciwnie, jesteśmy świadkami wielkiego przełomu w życiu autora, a mianowicie rozpoczęciu nauki w liceum. Chłopiec wyrwany z bezpiecznej szkoły podstawowej, gdzie wszyscy znali jego ojca-nauczyciela, trafia do ogromnego gmachu, gdzie nie tylko nikt nie słyszał o jego tacie, ale gdzie za złe zachowanie można zostać surowo ukaranym. Początkowo Marcelowi trudno jest przystosować się do nowych nauczycieli i ich wysokich wymagań, stopniowo jednak aklimatyzuje się i po zdobyciu kilku wiernych przyjaciół, przeżywa kolejne przygody.

Czas tajemnic to wspaniała kontynuacja wspomnień Pagnola. Jest utrzymana w tym samym stylu co Chwała mojego ojca. Zamek mojej matki, emanuje z niej ta sama ciepła i przyjazna atmosfera. Gdyby wszystkie części cyklu zostały wydane jako całość, czytelnikowi trudno byłoby stwierdzić, gdzie kończy się jedna, a zaczyna następna. Świadczy to o dużym talencie pisarskim autora, który trzyma wysoki poziom aż do końca.

Podobnie jak w poprzednich częściach, narratorem i głównym bohaterem jest kilkuletni Marcel, który z humorem i w nieco ironiczny sposób opisuje widziany przez siebie świat. Robi to tak sugestywnie, ze razem z nim dzielimy wszystkie radości i smutki, żal nam, gdy spotyka go zawód lub rozczarowanie, a wszelkie sukcesy przyjmujemy z szerokim uśmiechem na twarzy.

Przede wszystkim jednak, w odróżnieniu od poprzednich części poświęconych beztroskiemu dzieciństwu, Czas tajemnic jest opowieścią o dorastaniu, stopniowej przemianie dziecka w nastolatka, którym targają różne uczucia i emocje, nie zawsze przez niego rozumiane. Widzimy więc chłopca, który odkrywa, że miłość może przybierać różne postacie i nie zawsze jest uczuciem konstruktywnym, wręcz przeciwnie, czasem bywa szalona i niebezpieczna, i prawie zawsze jest niestety ślepa.

Podobnie jak w przypadku Chwały... zachwyciło mnie wydanie książki. Ilustracje Jean’a-Jacques’a Sempé idealnie oddają charakter powieści. Jak wspomniałam w recenzji pierwszego tomu Wspomnień z dzieciństwa, przywodzą one na myśl Mikołajka. Podobieństwo tych dwóch opowieści jest nawet bardziej widoczne w przypadku Czasu tajemnic, gdyż autor przedstawił w nim także opis życia szkolnego z tamtego okresu. Należy jednak podkreślić, że książki Rene Goscinny’ego są skierowane przede wszystkim do dzieci, natomiast w przypadku Pagnola wydaje mi się, że lepszych odbiorcą zdecydowanie będzie starszy czytelnik.

Czas tajemnic to gwarancja przyjemnie spędzonego czasu, zapraszam więc wszystkim w tę niezwykle ciepłą i nieco nostalgiczną podróż w krainę dzieciństwa.

Moja ocena: 6/6

Dziękuję portalowi Secretum za udostępnienie egzemplarza książki. 

Recenzja ukazała się również na stronie Wydawnictwa Esprit oraz na:


Co czytać?

4 komentarze:

  1. Pagnola znam jedynie z 'Żony Piekarza', zachwycił mnie swym ciepłem i wnikliwym spojrzeniem na świat. Po "czas tajemnic' też sięgnę, ale najpierw czeka na mnie 'Chwała mojego ojca. Zamek mojej matki." Pozdrawiam!

    OdpowiedzUsuń
  2. Pomimo tak pozytywnej recenzji czuję, iż to jednak nie tak do końca moja bajka, mój książkowy raj...

    OdpowiedzUsuń
  3. Świat widziany oczami nastolatka z pewnością jest interesujący, w tym wieku wszystko odbiera się bardzo intensywnie a więc i młodzieńcze uczucia i fascynacje druga osoba są silniejsze i niejednokrotnie odbijają się na całym pozostałym życiu.Zainteresowałaś mnie nie tylko tą książką ale pisarzem.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Książka jest rewelacyjna, ale proponuję zacząć od "chwaly mojego ojca". "Czas tajemnic" jest kontynuacją.

      Usuń

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...