środa, 31 maja 2017

"Dreszcz" Jakub Ćwiek

Marzyło Wam się kiedyś spotkanie prawdziwego superbohatera? Takiego na miarę Batmana lub Supermana, władającego niezwykłą mocą? Uważajcie, bo życzenie to może się spełnić w najmniej spodziewany sposób. Na Waszej drodze może stanąć Dreszcz, a wtedy niczego nie będziecie już pewni.

Rychu Zwierzchowski wiedzie niespieszne, wypełnione piciem i słuchaniem ciężkiego rocka, życie menela na jednym z katowickich osiedli. Daje się wszystkim we znaki, ale tylko do czasu. Czy sprawia to karząca ręka sprawiedliwości, czy też zwykły przypadek, faktem jest, że podczas raczenia się kolejnym browarem na trawniku przed blokiem, w Ryśka trafia piorun z jasnego nieba. Dosłownie. Jednak nie tylko udaje mu się wyjść z tego bez szwanku, ale okazuje się, że nagle mężczyzna zdobył nowe zdolności – emituje wiązki energii elektrycznej, co w niczym nie ustępuje mocom komiksowych superbohaterów. Tylko czy podstarzały, zapijaczony muzyk to aby na pewno dobry materiał na zbawcę ludzkości? On sam ma ku temu mocne wątpliwości, trafia jednak na kogoś, kto nie tylko ich nie ma, ale wręcz zrobi wszystko, by ze Zwierzchowskiego takiego bohatera uczynić.

Sam Rychu jest chyba najmocniejszym punktem tej pozycji. Niby nie pasujący na superbohatera – podstarzały, jednocześnie zapijaczony i zjarany, nadal oglądający się za panienkami trzykrotnie od niego młodszymi i mający w bardzo głębokim poważaniu nie tylko wszelkie możliwe normy życia społecznego i przepisy, ale i samych ludzi. Wyjątek stanowią tylko ci najbliżsi, których właściwie zbyt wielu nie ma. Jest w nim jednak to coś, co sprawia, że po prostu nie można go nie polubić, nawet gdy bez skrupułów strzela na lewo i prawo piorunami, pozostawiając za sobą telepiące się zwłoki, nie zawsze winnych ludzi (choć podobno każdy z nas ma coś na sumieniu, tylko niektórzy mają pecha i wychodzi to na jaw).

Oryginalną postacią, przynajmniej w realiach powieściowych jest również najbliższy (o ile nie jedyny) przyjaciel Ryśka, Alojzy, mówiący jedynie śląską gwarą, co może nieco utrudniać zrozumienie go, ale całości nadaje dodatkowy smaczek. Nie sposób też nie dostrzec pewnego specyficznego uroku w okolicznościach ich poznania, który dobrze obrazuje stopień ich relacji i wzajemne stosunki.

[Rychu] Kiedyś tachał ze sobą także gitarowy piecyk – nie miał daleko, bo ledwie z pierwszego piętra, kabel spuszczał balkonem – aż do dnia, gdy Alojzy Meller, emerytowany górnik z naprzeciwka, nie wytrzymał jazgotu i strzelił do urządzenia ze sztucera. W rewanżu rockman włamał się w nocy na jego balkon i nasikał mu w bławatki. Tak właśnie zaczęła się ich piękna, długoletnia przyjaźń

Pomysł na fabułę również wpisuje się w szalony misz-masz różnych konwencji, charakterystyczny dla Kuby Ćwieka. Pokręceni bohaterowie, wisielczy humor i wszechobecne bluzgi nikogo, kto ma za sobą lekturę innych jego książek, nie powinny dziwić. Podobnie jak mocne nawiązania do ogłuszającego rockowego brzmienia, którego w Dreszczu mamy naprawdę sporą dawkę.

Teoretycznie wszystko jest więc na swoim miejscu. W praktyce okazało się, że to nie wystarczy, by stworzyć historię, która porwie od początku do końca. Niby wszystko wydaje się lekkie, zabawne i świeże, a jednak czegoś zabrakło. Może to zwyczajne potknięcie i tymczasowe zmęczenie materiału? Na samym piciu, rzucaniu mięsem i obmacywaniu rozchichotanych blondynek nie da się zbudować solidnej fabuły, a tak mniej więcej przedstawia się pierwsza połowa powieści. Z drobnymi wstawkami odnoszącymi się do innych wątków.


Zaiskrzyło dopiero około środka książki, ale nie na tyle, by rzucać się na poszukiwania drugiego tomu. Zdecydowanie pozostaję w swym uwielbieniu dla Chłopców i sympatii dla Kłamcy, jednak Dreszcz – jakkolwiek mający w sobie wiele specyficznego uroku – raczej nie dołączy do ich grona. Ot, dość przyjemna, lekka historia utrzymana w fajnej konwencji i z nietuzinkowym bohaterem. Niestety, zabrakło w niej tego „czegoś”; jest dobrze, ale mogło być zdecydowanie lepiej.

Spodobał Ci się ten post? Nie przegap kolejnych, będzie mi miło, jeśli mnie polubisz :)
    

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...